Wat maakt die omslag zo uitdagend?

Van Roey: “De circulaire economie vraagt nieuwe technologie om lage concentraties metalen af te zonderen. Hierbij botsen we naast technologische limieten ook op de limieten in de regelgeving i.v.m. REACH en de afvalwetgeving. Zo is het bv. voor recycleerders moeilijk om grensoverschrijdende transporten te doen binnen en buiten Europa.”

Eggermont: “REACH is de wetgeving rond het op de markt brengen van chemische stoffen. Als het echter gaat over stoffen die afkomstig zijn uit recyclage, is tegelijk ook de afvalwetgeving van toepassing. De combinatie van die twee strenge wetgevingen blijft de overstap naar een échte circulaire economie soms bemoeilijken.”

Hoe kan een bedrijf die circulaire aanpak desondanks toch al concreet implementeren?

Van Roey: “Bij Molymet Belgium is circulariteit geen apart project, maar een geïntegreerd onderdeel van onze volledige bedrijfsvoering. We benaderen elke stap in het productieproces met de vraag: hoe kunnen we materialen maximaal hergebruiken?”

Van Roey: “De circulaire aanpak start al bij de keuze van onze grondstoffen. We gebruiken enkel bijproducten uit kopermijnen als basis voor de productie van molybdeen. Dat betekent dat materialen die anders als reststroom zouden eindigen, nu een nieuwe, hoogwaardige toepassing krijgen. Ook in de FeMo afdeling gebruiken we uitsluitend bijproducten van andere metaalindustrie in en rond Europa: schroot dient als ijzerbron en reststoffen uit andere metaalverwerking, zoals de de aluminium en ferrosilicium industrie, worden ingezet als reductiemiddel.”

Wat gebeurt er tijdens het productieproces zelf?

Eggermont: “Ook binnen ons productieproces zetten we sterk in op hergebruik. Zwavel die vrijkomt tijdens het roosten wordt omgezet in zwavelzuur, een nuttig industrieel product. Onzuiverheden leveren bijkomende grondstoffen op, zoals selenium. Zelfs de slakken krijgen een tweede leven. Ze worden na een extra zuiveringsstap hergebruikt in de wegenbouw als alternatief voor natuurlijk zand en grind, waardoor de druk op natuurlijke grondstoffen afneemt.”

Blijft het daar bij, of loopt de circulaire gedachte door tot in de eindtoepassing?

Van Roey: “De circulaire logica stopt niet aan de fabriekspoort. Molybdeen wordt voornamelijk toegepast in staal en roestvast staal, materialen die wereldwijd tot de meest gerecycleerde behoren. Ze kunnen vrijwel eindeloos worden hergebruikt zonder kwaliteitsverlies. Daardoor blijft ook molybdeen in een gesloten kringloop circuleren, zelfs tijdens en na de gebruiksfase.”

Hoe ziet de toekomst van de circulaire industrie eruit?

Eggermont: “Met Molymet Belgium tonen we dat de circulaire economie geen eindpunt is, maar een continu proces. We werken momenteel aan een project om koper onzuiverheden nog verder te scheiden van molybdeen in de grondstoffen, zodat ook dit koper opnieuw kan worden ingezet in andere toepassingen. Daarnaast voeren we onderzoek naar het nog verder terugwinnen van metalen uit afvalwater, om in de toekomst zelfs de kleinste restfracties opnieuw te kunnen inzetten.”